VOLWASSEN ROLMODEL
Daarnaast hebben jongeren volwassen in hun leven nodig, die een voorbeeld geven van hoe mensen met elkaar omgaan. “Natuurlijk heeft de overheid de verantwoordelijkheid om in professionele zorg te voorzien, maar de oplossing is veel breder. We moeten er met elkaar voor zorgen om weer verbinding met onze kinderen te krijgen. Niet elke ouder heeft de capaciteiten om goed voor zijn kind te zorgen, en bovendien is het heel gezond dat pubers zich afzetten tegen hun ouders. Daarom moeten we het samen doen in de maatschappij. We kunnen wel naar de overheid wijzen, maar ik ben toch zelf degene die weet wie er bij mij aan de overkant in de straat woont? Heb ik wel oog voor hem of haar?”
HOOP
“Ieder kind heeft een buurvrouw nodig, een opa of oma, oom of tante of goede vriend, die zich om hem bekommert”, gaat Karina verder. “Even samen een kopje thee drinken of een potje voetbal doen. Even de ruimte geven om te mogen huilen. Maar ook praten over problemen en normaliseren hoe een jongere zich voelt: het is oké om soms niet lekker in je vel te zitten. En dan ook een voorbeeld zijn in hoe je met die zorgen omgaat. Dat zijn de dingen die er écht toe doen: er zijn voor een kind, even je telefoon aan de kant leggen en naar hem of haar luisteren. De lat minder hoog leggen en teruggaan naar de eenvoud van het leven. Ik denk dat je als christen op deze manier heel veel kunt betekenen voor een jongere. Want ook al is de situatie zorgwekkend, jongeren zijn heel veerkrachtig. En ik geloof ook dat Jezus hun problemen kan doorbreken. Dat mogen wij aan jongeren vertellen. Daarom denk ik dat er hoop is!”
ECHTE INTERESSE
Dat het missionaire werk van Youth for Christ van levensbelang kan zijn, weet Karina uit ervaring. Een meisje dat meerdere pogingen deed om een einde haar leven te maken, heeft de jongerenwerkers toevertrouwd dat ze er zonder hen nu niet meer zou zijn. “Dit meisje heeft bij ons ervaren dat er ruimte voor haar is. Ze vindt het heel fijn om in ons jongerencentrum te zijn, ze voelt de gezelligheid en merkt dat er écht naar haar wordt geluisterd. Een ander meisje eet soms met ons mee, dat is fijn voor haar, want dan krijgt ze een lekkere warme maaltijd als avondeten en hoeft ze niet thuis een boterhammetje voor zichzelf te smeren. Uiteindelijk gaat het erom dat je oog hebt voor elkaar, niet omdat het sociaal wenselijk is, maar uit échte interesse. Daaruit ontstaat verbinding en krijgen jongeren bevestiging in wie ze zijn: waardevol en kostbaar.”
Bronnen: RIVM, Trimbos-instituut, CBS en nos.nl
