GROTE PROBLEMEN
Bij jongeren die veel tijd op straat doorbrengen zijn de problemen groter dan bij de meeste andere jongeren. Richard ziet het allemaal voorbijkomen: “Agressief gedrag, suïcidale gedachten, tienerzwangerschappen, drugsgebruik, gokverslaving, niet gezien worden thuis. Ik ken veel jongeren met een licht verstandelijke beperking, die wel streetwise zijn, maar niet goed kunnen communiceren. Ze haken af zodra je de diepte ingaat met ze. Zij kunnen geen nee zeggen en worden vaak misbruikt door de leiders van de groep, die hen bijvoorbeeld overhalen om drugspakketjes te verspreiden.”
KWETSBAAR
De voorbeelden die Richard noemt lijken uitersten te zijn. Want ogenschijnlijk gaat het met veel jongeren gewoon goed. Richard beaamt dat. “Veel jongeren groeien op in een veilig nest en komen goed terecht, ook al weet je nooit wat er achter de voordeur speelt. Maar de jongeren met wie ik contact heb, staan aan de kwetsbare kant van de maatschappij. Het is een selecte groep in een harde wereld met veel heftige problematiek. Straatjongeren zitten in een spiraal van negativiteit: ze zitten niet lekker in hun vel, zijn depressief, en zoeken daardoor anderen op met dezelfde problemen. Dat kan versterkend werken, maar ook verzachtend: ze worden opeens gezien en horen ergens bij. Ze zijn dan helemaal het mannetje. Thuis en op school missen ze dat.”
GEVOLGEN
Dat jongeren zich gezien voelen in hun eigen groep, lijkt heel fijn. “Dat klopt, en op korte termijn knappen jongeren mentaal best op van die straatcultuur”, zegt Richard. “Maar later komen ze met zichzelf in de knoop. De erkenning van hun mentale issues komt vaak na hun adolescentie. We zien dat veel jongeren die boven de twintig zijn naar de huisarts stappen en met hun problemen aan de slag willen. Ze hebben op die leeftijd het vermogen om beter en dieper naar zichzelf te kijken, en ze snappen dan pas welke gevolgen hun gedrag heeft.”
