“Hoe kun je nu 25 zijn en je eenzaam voelen?”

Wat valt jou als huisarts op aan hoe jongeren in het leven staan?

“Wanneer je jong bent, ligt de wereld aan je voeten en zijn er nog volop keuzes. Dat is de mooiste tijd van je leven! Maar ik zie juist onder jongeren die in die fase zitten veel strubbelingen. Ze hebben moeite met hun identiteit, hun toekomst en het verdelen van hun tijd. Veel meer dan vroeger zijn ze onzeker en perfectionistisch. Ze zijn bang om verkeerde keuzes te maken en er is geen vertrouwen dat het weer goedkomt als het een keertje verkeerd gaat.”

Klopt het dat steeds meer jongeren suïcidaal zijn?
“Vooral in coronatijd sprak ik meer jongeren die het leven uitzichtloos vonden en daarbij soms suïcidaal waren. En ik merk, meer dan bijvoorbeeld tien jaar geleden, dat jongvolwassenen burn-out raken. Misschien is de overgang van school of studie naar ‘de echte wereld’ lastig voor hen. Hun netwerk van bijvoorbeeld de studentenvereniging of sport valt weg, ze missen de juiste ondersteuning, weten niet goed bij ze terechtkunnen en voelen zich eenzaam. Dat raakt mij heel erg. Hoe kun je nu 25 zijn en je eenzaam voelen?”

Komt het nog goed, denk je?
“Ja, want ik heb ook hoop: ik zie dat er steeds meer tegenbewegingen ontstaan. Jongeren willen bijvoorbeeld bewuster omgaan met hun schermtijd of willen goed voor het milieu zorgen. Ze leren dat het goed is om af en toe stil te staan en dóen dat ook. Ik denk dat Youth for Christ een mooie rol speelt in het samenbrengen van jongeren en daarbij laat zien dat het niet moeilijk hoeft te zijn: ze gaan bijvoorbeeld op het plein staan met een bus waar je kunt chillen, of organiseren een filmavond. Zo voelen jongeren zich gezien. Dat wens ik jongeren toe: dat ze zich gezien voelen, ondanks dat hun wereld meer digitaal geworden is. En dat ze vrede hebben met wie ze zijn.”