Het wonder zit ‘m niet in wat ik heb te brengen

wijkronde lopen

Ik moet nog even een wijkronde doen en verschillende plekken langsgaan waar jongeren kunnen hangen. Ik heb er eerlijk gezegd niet zoveel zin in en ik ben moe omdat ik de hele dag al heb gewerkt. Onderweg in de auto zeg ik dat tegen God: ‘Heer, ik heb er geen zin in en ik ben moe, maar als u me wilt gebruiken dan ben ik beschikbaar. Uw kracht kan zichtbaar worden in mijn zwakheid.’

Even later zet ik mijn auto neer en loop ik naar de hangplek. Het is bijna 19.55 uur. Ik hoop dat er geen jongeren zijn en dat ik in ieder geval over een kwartiertje weer terug ben. Ik wist toen nog niet dat het wel twee uur later zou worden dan dat ik hoopte…

Aangekomen bij de hangplek zie ik twee jongens zitten van ongeveer 16 jaar. Ze zitten wat te drinken en zijn aan het blowen. Ik stel mezelf voor en zij doen dat ook. Ik leg uit dat ik als jongerenwerker voor Youth for Christ werk, waarop gevraagd wordt of dat hetzelfde is als het jongerenwerk vanuit de gemeente. ‘In principe is dat hetzelfde’, zeg ik, ‘maar wij zijn een christelijke organisatie dus wij werken vanuit Gods liefde en proberen dat ook door te geven aan jongeren.’ Dat roept bij hen de vraag op of ik zelf ook gelovig ben. Intussen is er een derde jongere bij gekomen. Ik raak met hen in gesprek over het geloof. Ze zijn geen van drieën gelovig, maar hebben er ergens wel wat van mee gekregen. Twee van de drie zijn eerst niet zo geïnteresseerd, maar blijken op een gegeven moment toch wel wat vragen te hebben. Ze benoemen nog even dat ze niet zo open waren geweest voor zo’n gesprek als ze niet half stoned waren… In het gesprek komen vragen aan de orde over de schepping, evolutie, het bestaan van God, hoe het kan dat God altijd al heeft bestaan, over het kwaad en waarom God dat niet wegneemt, demonen, engelen, de drie-eenheid, de Bijbel, etc. Eén van hen merkt op dat hij nog nooit zulke goede antwoorden heeft gekregen, waar de andere twee mee instemmen. Ik vraag mezelf af of er ooit wel iemand is geweest die er met hen over gesproken heeft.

Op een gegeven moment stellen ze de vraag hoe ik dan zeker weet dat God besta, waarop ik antwoord dat ik dat weet omdat ik een relatie met hem heb en met God communiceer door te bidden en doordat Hij ook tot mij spreekt. Dat vinden ze interessant, want zelf hebben ze ook weleens tegen God gezegd dat hij zichzelf maar moet laten zien als Hij bestaat, maar toen gebeurde er helemaal niks. Ik leg ze uit op welke verschillende manieren God kan spreken, waarop ze aangeven dat zij ook wel iets van God willen horen. Ik vertel dat dat kan, maar dat het belangrijk is dat ze zich dan open stellen voor God en dat ze dat tegen Hem vertellen. Ik stel voor dat ze dat gewoon ieder voor zich doen, en even later zitten ze alle drie met hun hoofd gebogen en hun ogen dicht te bidden en is het een paar minuten helemaal stil… Als ze klaar zijn bid ik ook nog voor hen dat ze Gods stem zullen gaan verstaan in hun gedachten, hun dromen, hun gevoel, etc. Vervolgens bid ik ervoor dat ze ter plekke op dat moment Gods stem zullen verstaan. En God verhoort, want op het moment dat ik aan God vraag ‘Spreek Heer’, ervaren ze alle drie iets. De eerste vertelt dat hij echt 0,1 seconde nadat ik dat zei, geblaas in zijn linkeroor hoorde. De tweede kreeg kippenvel, moest aan zijn overleden opa en oma denken en kreeg het nummer ‘Just another girl’ in zijn gedachten. Ik vraag of dat nummer momenteel veel voor hem betekent en dat blijkt zo te zijn. Het bewijst hem dat God zijn hart en zijn gedachten kent. De derde ervaarde een warm en tintelend gevoel over zijn lichaam en hij hoorde de vogels heel duidelijk fluiten. Dat laatste hoorde ik zelf ook nadat ik bad om de aanwezigheid van de Heilige Geest. Het geluid was niet zó duidelijk omdat we stil waren, maar ik geloof dat God zijn schepping liet spreken. We zijn allemaal opgewonden dat God zo direct tegen hen wilde spreken en ik spoor hen aan om zelf ook gewoon met God in contact te blijven.

Het is 22.05 uur als ik terugloop naar de auto. Door mijn hoofd speelt het nummer ‘Op visite’ van Reni & Elisa: ‘…en Ik hoop dat je steeds zult inzien, dat Ik niet ben gekomen slechts voor de elite; Ik kom graag bij iedereen op visite.’ Onderweg naar huis komt een nummer van Delise bij me boven:

Ik kom bij U met wat kleine, kleine dingen:
een beetje talent en een handjevol tijd.
Maar het wonder zit ‘m niet in wat ik heb te brengen.
Het wonder zit ‘m daar in wat U, wat U ermee bereikt.

-Jan Put-
(Jongerenwerker- Youth for Christ Arnhem)