BLOG: De vrome Moniek

Geplaatst op 20/09/2017 11:52

 

Nooit eens met de mond vol tanden. Ze hebben altijd wel een tekst voor handen. Over hoe het zo is gekomen. De vromen. Nooit echt geworsteld met de grote vragen, waarvan het antwoord maar nooit niet wil dagen. Nooit ingehaald door de realiteit. Ze hebben nooit echt geleefd, dus nooit echt eens spijt.
– ‘De vromen’ – TimZingt.

 

Een week voordat dit lied voorbijkwam, sprak ik met een jongere die me vertelde dat ze niet meer in God kon geloven. Als God goed is, waarom is er dan zoveel lijden? Waarom moesten bepaalde gebeurtenissen plaatsvinden? Waarom greep God niet in? Absoluut terechte vragen in een jong mensenleven. In een wat ouder mensenleven trouwens ook. Ik zocht naar een antwoord dat haar tevreden zou stellen, dat alles duidelijk zou uitleggen en verantwoorden. Ik vond het niet.

 

Ik kon haar geen antwoord geven. Dat baarde me ernstig zorgen. Ik was toch de christen? Ik was toch de jongerenwerker bij Youth for Christ? Ik zou hier een antwoord op moeten hebben! In een gesprek met collega jongerenwerkers werd ik uitgedaagd om na te denken waarom ik zélf nog in God geloof ondanks al het lijden. Wat is mijn persoonlijke verhaal en getuigenis betreffende dit specifieke onderwerp? Een getuigenis is niet iets wat je eenmaal oplepelt voorin de kerk. Het is multi-inzetbaar! Goed om daar weer even aan herinnerd te worden.

 

Dit had ik dan ook allemaal keurig gedaan, maar toch bleef ik zitten met een knagend gevoel van falen. Tot dit liedje voorbijkwam. Want het is zo waar! En wat heb ik er een hekel aan als ik een gesprek voer met iemand die me alleen maar standaard geloofsantwoorden geeft. Alsof hij nooit echt zelf nagedacht heeft over de kwestie. Alsof het leven in algemeenheden wordt geleefd. Alsof de realiteit nooit (tijdelijk) de overhand neemt.

 

KIJK HIER VOOR MEER BLOGS